در نزديکي عميق و هميشگي با طبيعت، درهواي فرح انگيز، در سرزندگي و شادابي جاري در محيط، در تلاش و کار بي پايان، در وابستگي نزديک با گوسفندها، در شير، ماست، نان تنوري تازه و آب چشمه و خنکاي هوا ... اما حقيقت اين است که زندگي عشايري را نمي توان خلاصه کرد و اين ضرباهنگ شادمانه پرطراوت خلاصه شدني نيست.
بايد صدها کيلومتر از سر و صدا، آلودگي و هياهوي بي حد و مرز شهر دور شوي، جاده هاي سنگلاخي را پشت سر بگذاري، تن بسپاري به سردي هوا و گرماي 30 درجه شهر را به فراموشي بسپاري، بايد بروي بروي بروي تا برسي پاي چادر ايلياتيها. آنجا که زنان از صبح نان مي پزند، شير گوسفندها را مي دوشند، تلم ميزنند، از سر چشمه آب ميآورند و مردان هر روز ميدوند از پي گوسفندها و صداي هي هي هر روزهشان، دشت را مضطرب ميکند.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه خراسان، خان برايم از روزهاي قديمي ايل ميگويد، آن روزهايي که تمام راه را باشتر طي ميکردند و زنان هم پا به پاي مردان ميآمدند تمام راه را. ته نگاهش شرارت دوران جواني هنوز برق ميزند.
پسرها ميدانند بايد به پدر کمک کنند. همواره در انتظار دستورند. کودکان ميدوند پي يافتن علفهاي کوهي و خودشان را ميسپارند به خنکي آب چشمه و صلابت صخرههاي کوه و ترنم تازه علفهاي باران خورده. دختران صورتهايشان هميشه گل انداخته است. هميشه خنده به لب دارند و ته نگاهشان مهرباني عميقي جاري است.
بخش بزرگي از بار زندگي بر دوش زنان است. بانوي ايل برايم از بافتن سياه چادر ميگويد که تا يکيشان به انتها برسد يکسال طي ميشد. در عوض يک سياه چادر براي سالها و سالها باقي ميماند و فقط بدي آن، اين بود که سقفش همراه باران گريه ميکرد. حالا ديگر خبري از صنايع دستي و سياه چادرهاي خاطرهانگيز ايل نيست.
عشاير؛ آنان در بهشتي چادر افراشتهاند که هر لحظه به رنگي است. يک لحظه باراني يک لحظه آفتابي. يک ثانيه رنگين کماني، يک ثانيه ساکت و خاموش در پس ابر.
خانهها بوي کاه گل خيس خورده و نفت علاءالدينهاي قديمي را ميدهد . فضا بينهايت صميمي و نزديک است و چادرشبهاي رنگي بر حجم صميميتها ميافزايد.
طبيعت به زيبايي در لابلاي سطوح زندگي عشاير نفوذ کرده است؛ نارنجي، آبي، سرخ. رنگها حضورشان را در روسريهاي رنگين، در چين چين رقصان دامن زنان و در تار و پود گليمهاي هزار نقش فرياد ميزنند.
صداي گوسفندها سمفوني شادي است که به گوش مردم ايلياتي آشناست. آنان صبح با صداي بع بع گوسفندها از خواب بيدار ميشوند و با همان لالايي آشناي طبيعي به خواب ميروند. دامها؛ اين در حقيقت ستون اقتصاد زندگي عشايري است.
براي مردم عشاير زندگي بدون تلاش و کار چيزي کم دارد، با اين حال در برابر تلاش و سخت کوشي هر روزهشان براي آنان از رفاه و راحتي خبري نيست. تلفن همراه، برق، لوله کشي آب، پزشک، مدرسه... هيچ يک از اين مفاهيم ابتدايي، جايي در زندگي عشاير ايران ندارند. آنان به همان سبک و سياق سالها پيش زندگي ميکنند و سخت يا آسان، پرسود يا بيفايده، درست يا غلط سالهاست که همين شيوه رادر پيش گرفتهاند؛ تلاش، تلاش، تلاش.
عشاير در مقايسه با روستاييان از امکاناتي کمتري برخوردارند
رييس اداره امورعشايرمشهد گفت: پس از پيروزي انقلاب اسلامي توجه زيادي در همه زمينهها به مناطق عشايري به عمل آمده است لکن عشاير در مقايسه با روستاييان از امکاناتي بهداشتي، خدماتي و تفريحي کمتري برخوردار هستند.
غلامحسن نوشادي در بازديد خبرنگاران ايسنا از مناطق ييلاقي هزار مسجد مشهد با اشاره به وجود 950 خانوار عشاير در مشهد، گفت: عشاير مشهد در قالب 4 طايفه کرد زبان رشوانلو، بروانلو ، ورانلو و توکانلو از ايل بزرگ زعفرانلو هستند.
جمعيت دامي عشاير بالغ بر 200 هزار راس دام سبک است
وي با بيان اينکه جمعيت دامي اين عشاير بالغ بر 200 هزار راس دام سبک است، افزود: شهرستان مشهد يکي از شهرستان هاي ييلاقي و قشلاقي در ساختار عشايري محسوب مي شود لذا عشايري که از ساير مناطق به حوزه اداره امور عشاير وارد ميشوند ، تعداد خانوار آنان با عشاير مشهد به حدود 1750 خانوار ميرسد.
وي با اشاره به مناطق قشلاقي گفت: عشاير قشلاق را در مناطقي همچون سرخس، پالايشگاه خانگيران، آب تلخ ،چشمه شور، چهل کمان، طاقون دره ، گردنه سبز، گردنه ببري و جهانگير؛ در حوزه شهرستان کلات در مناطقي همچون خواجه، الم تو، نيشابورک، سپنجه نيازي، کال کاغذي، درقز، صندوق شکن، شکر، زيلاوه ، کمر سياه، دوزخه و کرتاش و در حوزه مشهد در مناطق ميامي، دو راهي صالح آباد، چشمه سيرون و کال شور سپري ميکنند.
وي ادامه داد: عشاير مذکور از 20 فروردين هر سال بنا به دستور ادارات منابع طبيعي، کوچ را از مناطق قشلاقي به سمت مناطق ييلاقي آغاز ميکنند و پس از طي مسيري در حدود يک ماه کوچ، وارد مناطق ييلاقي رشته کوههاي هزار مسجد در حوزه شهرستان مشهد، چناران، قوچان، و کوه امارت، محمد بيک و کليدر در حوزه شهرستان نيشابور استقرار مييابند.
وي يادآور شد: عشاير مشهد مجاز هستند برابر پروانه هاي چراي صادر شده بين 60 تا 90 روز از مراتع ييلاقي بهره برداري نمايند.
نوشادي با بيان اينکه عشاير مشهد معمولا از اول خرداد ماه اجازه ورود به مناطق ييلاقي را برابر با پروانههاي صادره دارند، گفت: عشاير تا پايان مردادماه و پس از آن به مناطق ميان بند برميگردند و با خريد پسچر مزارع تا آماده شدن شروع فصل قشلاق در ميان بند گذران مينمايند. وي ادامه داد: اگر دامداري زودتر از پروانه هاي صادره وارد مراتع شود، به ازاي هر واحد دامي طبق قانون بايد جريمهاي را پرداخت نمايد.
وي با اشاره به نرخ رشد حدود 3 درصدي جمعيت عشاير مشهد، خاطر نشان کرد: عشاير کمتر از يک دهم درصد جمعيت شهرستان مشهد را تشکيل مي دهند که در مقايسه با جمعيت شهرنشين و روستاها عدد بسيار اندکي است اما همين جمعيت اندک حداقل 10 درصد گوشت قرمز شهرستان مشهد را تامين مينمايند.
وي در خصوص مشکلات موجود در مسير کوچ عشاير، تصريح کرد: مشکلات خاصي به لحاظ تخريب و تصرف مراتع و درگيريهاي بين عشاير و روستاييان وجود دارد که سعي کردهايم با تهيه طرحي تحت عنوان "تقويم کوچ" و "ايل راههاي عشايري" با همکاري اداره منابع طبيعي اين مشکل را مرتفع نماييم.
نوشادي از ابتلاي بيش از 50 درصد دامهاي عشاير به بيماري تب برفکي خبر داد و گفت: تلفات اين بيماري در دامهايي مثل برههاي حداکثر يک ماه تا 40 روز و سقط جنين در دامهاي آبستن بسيار بوده که براساس گزارش ها تلفات برهها خسارت زيادي را براي دامداران به همراه داشته است.
وي اظهار داشت: دامهاي عشاير که از ميامي کوچ کردهاند به اين بيماري آلوده شده بودند اما بيماري در دام عشاير مسير سرخس و کلات قبل از کوچ مشاهده نشده است لکن در مسير کوچ به لحاظ آلودگي دامها در مناطق روستايي دامهاي مذکور آلوده شدند که برابر هماهنگيهاي به عمل آمده با دامپزشکي مشهد تاکنون بيش از 70 درصد دامهاي عشاير در مقابل اين بيماري واکسينه شده و ادامه واکسيناسيون در مسير کوچ و مناطق ييلاقي انجام خواهد شد.
وي با اشاره به اينکه دامهاي عشاير توسط دامپزشکي به صورت رايگان واکسينه ميشوند، افزود: اما به دليل پراکندگي مناطق عشايري و فاصله زياد بين ييلاق و قشلاق و جابه جايي بين چند شهرستان امکان دارد واکسيناسيون صد درصد صورت نگيرد.
وي با بيان اينکه اعتبارات اختصاص يافته به اداره امورعشاير شهرستان مشهد طي يک سال گذشته نزديک به 5 ميليارد ريال بوده است، افزود : اين اعتبار به منظور تامين آب شرب عشاير، راه هاي ارتباطي، آبرساني سيار و پروژههاي عمراني هزينه شده که بيشترين هزينه در راستاي تامين آب شرب دام عشاير بوده است.
نوشادي ازحفاري و تجهيز 19 حلقه چاه مالداري، 29مورد ترميم بندهاي خاکي، 9 پروژه لوله کشي آب و 14 کيلومتر شن ريزي در مناطق عشايري خبر داد.
وي زندگي عشاير را با توجه به مشکلات موجود بسيار سخت و طاقت فرسا دانست و خاطر نشان کرد: در حقيقت زنان عشاير سخت کوش ترين و پرکارترين زنان ايران محسوب مي شوند.