سگي كه اين درس را بخوبي ياد بگيرد تا زمانيكه صاحبش وي را از اين حالت آزاد نكند، ساعتها بدون حركت به حالت درازكش در جاي خود خواهد ماند. اين درس در واقع تكميل درس اول يا نشستن است.
درس پنجم ـ بخواب
سگي كه اين درس را بخوبي ياد بگيرد تا زمانيكه صاحبش وي را از اين حالت آزاد نكند، ساعتها بدون حركت به حالت درازكش در جاي خود خواهد ماند. اين درس در واقع تكميل درس اول يا نشستن است. براي تعليم آن، زنجير قلاده را زير پاي خود قرار بدهد و با يك دست آن را آهسته كشيده و با كف دست ديگر حيوان را بطرف ديگر (حالت خوابيدن) خم كنيد و همزمان با لحن واضح و بلند بگوييد «بخواب». اگر حيوان از اين عمل سركشي كرد، بايستي او را قدري آهسته بطرف زمين فشار داده و پنجههايش را بطرف خود دراز كنيد. در صورتيكه حيوان فرمان شما را بخوبي اطاعت كرد، تشويق را فراموش نكنيد .
درس ششم ـ ول كن، بده
اگر سگ خود را از همان روزهاي اول با اين واقعيت كه شما حق داريد هر چيزي حتي غذاي دلخواه او را از مقابلش برداريد، آشنا كنيد، تعليم اين درس بسيار ساده خواهد بود. از طرفي ياد دادن اين درس نيز بسيار ضروري ميباشد زيرا گاهي اوقات پيش ميآيد حيوان يك جشم مشكوك، يا آلوده و مسموم را به دهان گرفته و شما براي جلوگيري از خوردن آن، بايد با اداي يك كلمه (ول كن ـ بده ) آن شيء مشكوك را از دهان وي خارج سازيد. براي تعليم اين درس ابتدا اجازه بدهيد سگتان شيء را براي شما بياورد آنوقت خم شده، دست راستتان را بري گرفتن آن شيء به سمت حيوان دراز كرده و با آهنگ بلند و واضح بگوييد «بده، ول كن» اگر سگ از دادن شيء امتناع ورزيد، واژه بده يا ول كن را با صداي بلندتر و همزمان با كوبيدن پاي خود به زمين ادا كنيد و اگر باز هم سگتان از دادن شيء امتناع كرد،قلادهاش را با دست چپ بگيريد و با دست راست دهانش را باز كنيد و شيء را از دهانش خارج سازيد. اين عمل بايد آنقدر تمرين شود كه سگ پس از شنيدن فرمان، بدون درنگ آن را اجرا كند. باز هم يادآوري ميشود در صورت گرفتن پاسخ صحيح از طرف حيوان، تشويق را از ياد نبريد .
درس هفتم ـ نگرفتن غذا از دست اشخاص ديگر
اين درس مهمترين، ضروريترين و حياتيترين درسي است كه شما بايد به سگتان آموزش دهيد. مخصوصآ اگر سگتان يك سگ محافظ و نگهبان است زيرا در اكثر مواقع، اشخاصي كه قصد دزدي يا سوءقصد به جان شخصي را دارند، براي اينكه بتوانند مانع بزرگي بنام سگ نگهبان را از سر راه خود بردارند خيلي راحت با يك تكه گوشت مسموم، به هدف خود نائل ميشوند. بنابراين سگ حتمآ بايد ياد بگيرد كه فقط از دست صاحب خود غذا بگيرد. با توجه به اينكه سگها طمع و ولع اجتنابناپذيري براي خوردن غذا دارند و بندرت از خوردن غذا و طعمه سر باز ميزنند تعليم اين درس كار بسيار مشكل و پرزحميت خواهد بود. اگر سگتان را از همان اوايل تولد عادت دهيد كه از ظرف مخصوص و محل معين و از دست خودتان غذا بگيرد، تعليم اين درس تا حدودي آسانتر خواهد شد. اساس تعليم اين درس، اين است كه شما بايد يك پيامد ناخوشايند و تا حدي آزاردهنده را متعاقب گرفتن طعمه از اشخاص ديگر، براي سگتان فراهم كنيد. اين پيامد ناخوشايند ميتواند بدمزه كردن غذا، ترساندن سگ با آب و... صورت بگيرد. براي نيل به هدف از يكي از دوستان يا آشنايانتان درخواستك نيد كه يك تكه گوشت كباب شده و آغشته به فلفل تند را به حيوان بدهد. حيوان به محض جويدن تكه گوشت احساس ناخوشايندي كه همان سوختن زبان و دهانش است تجربه خواهد كرد، سپس خودتان تكه گوشت ديگري شبيه همان و اين بار بدون اينكه آن را به فلفل آغشته كنيد به سگ خود بدهيد. حيوان با مقايسه دو حالت، بتدريج ياد خوا هد گرفت كه گرفتن طعمه از دست ديگران چقدر ناخوشايند و نامطبوع است و برعكس غذا خوردن از دست صاحب خود تا چه حد ميتواند لذتبخش باشد . لازم به ذكر است كه براي اجراي اين روش تعليم، تكه گوشتي را انتخاب كنيد كه سگ براي بلعيدن آن مجبور به جويدنش باشد. به عبارت ديگر تكه گوشت نبايد خيلي كوچك باشد كه حيوان بدون جويدن آن را ببلعد در ضمن براي بد طعم كردن تكه گوشت از مواد مسمومكننده و زيانآور استفاده نكنيد. روش ديگر اين است كه از دوست خود بخواهيد در حين دادن تكه گوشت (اين بار به آن فلفل نزنيد) بوسيله پاشيدن آب به صورت سگ (با استفاده از يك سرنگ) حيوان را بترساند. اين عمل براي سگ يك احساس ناخوشايند و نامطبوعي ايجاد خواهد كرد. (البته بايد مواظف باشيد آب در گوش حيوان نرود) و سپس بدنبال آن خودتان همان تكه گوشت را بدون اعمال ترس و همراه با تشويق به سگتان بدهيد.
گروه علمی دکتر صدقانی