همسترها حيوانات كوچكي از رده جوندگان هستند كه در مناطق معتدل اروپايي وآسيايي شناخته شدهاند. گفته ميشود آنها اولين جونده ساكن بيابان بودهاند كه براي اولين بار در كشور سوريه به وجودشان پي برده شده است.
همسترها حيوانات كوچكي از رده جوندگان هستند كه در مناطق معتدل اروپايي و آسيايي شناخته شدهاند. گفته ميشود آنها اولين جونده ساكن بيابان بودهاند كه براي اولين بار در كشور سوريه به وجودشان پي برده شده است. با وجود اينكه همستر يك حيوان شبزي بوده و در روز به خواب و استراحت ميپردازد، در سال 1945 با استقبال بسياري از مردم (بعنوان يك حيوان خانگي زيبا و دوستداشتني) مواجه گرديد و در حال حاضر هزاران عدد از آنها سالانه توسط علاقهمندان به اين حيوان خريداري ميشود. اين جونده كوچك و دوستداشتني علاوه بر اينكه بعنوان يك موجود خانگي كوچك و دستآموز مطرح گرديده در قالب يك حيوان آزمايشگاهي در تحقيقات مختلف مانند: بررسي عفونتهاي كرمي و تكياختههاي، بررسي ناهنجاريهاي جنيني، ديابت، سنگهاي كيسه صفرا، سرطانها، پيوند اعضا و... مورد استفاده قرار ميگيرد.
همسترها اصولا حيوانات آرام، مطيع و در عين حال بسيار بيباك و شجاعي هستند. آنها بندرت رفتارهاي تهاجمي از خود نشان ميدهند با اين وجود داراي دستگاه عصبي حساسي بوده و در مقابل تحريكات قوي پيرامون خود بشدت احساس ترس ميكنند كه در اين مواقع ممكن است اقدام به گاز گرفتن كنند. آنها به لحاظ ساختار بدني، شبيه به رتها هستند و به رنگهاي مختلفي مانند كرم، سفيد، آبي، طلايي، خرمايي و... ديده ميشوند. البته رنگهاي تركيبي مانند ابلق، رگه رگه، خالدار، موزائيكي و... نيز در اين حيوان وجود دارد.
از خصوصيات بارز و منحصر به فرد همستر در بين ساير جوندگان، داشتن جيبهاي دهاني بسيار وسيع است كه از آنها براي ذخيره و حمل و نقل غذا استفاده ميكند علاوه بر اين همستر مانده از اين جيبها براي جابجا كردن نوزادان خود و همچنين پنهان كردن آنها در مواقع خطر بهره ميبرد.
طول بدن همسترها بين 10 تا 24 سانتيمتر، در واريتههاي مختلف، متغير است. آنها برخلاف ساير جوندگان داراي دمي كوتاه و كلفت هستند. موهاي حيوان پرپشت، نرم و براق بوده و در اطراف در مقايسه با قسمتهاي ديگر موي كمتري وجود دارد، ضمن اينكه در همسترهاي مسن موهاي ناحيه گوش ريخته و در اين حالت گوشها لخت و براق ميشوند.
همسترها داراي سري باريك شبيه به سر موش هستند. گوشهاي آنها بزرگ و افراشته بوده و چشمانشان درخشان و براق است با اين حال قدرت بينايي ضعيفي دارند. آنها داراي 4 انگشت كامل در پاهاي جلويي و 5 انگشت در پاهاي عقبي هستند. فرم پاها و انگشتهاي حيوان براي كندن و بالا رفتن تكامل يافته و ماهيچههاي قويشان در راه رفتن و ايستادن روي دو پا به حيوان كمك ميكند.
اين حيوان داراي فك و دندانهاي اختصاصي براي عمل جويدن است. وي فاقد دندانهاي نيش و پيش آسيا بوده و در هر فك خود داراي دو دندان پيش است. دندانها در اين حيوان نيز مانند اكثر جوندگان از رشد دائمي برخوردار است. دستگاه گوارش حيوان از يك معده دو قسمتي، داراي بخش غدهاي و غيرغدهاي، تشكيل شده است. دستگاه تنفسياش نيز از ريه چپ يك قسمتي و ريه راست سه قسمتي (3 لويي) ساخته شده است.
طول عمر همسترها بطور متوسط 5/1 تا 3 سال است. آنها در محل زندگي طبيعي خود، زمين را كنده و يك كانال كه يك راهروي اصلي و تعداد زيادي راهروي فرعي دارد ايجاد ميكنند. البته همستر ماده در دوران بچهداري، تعداد راهروها و كانالهاي عمودي لانهاش را به بيش از 10 كانال افزايش ميدهد. در واقع وي اين كار را براي محافظت از بچههاي خود از تهديدها و خطرات خارجي انجام ميدهد. لانهاي كه همستر در زيرزمين ميسازد با فراهم آوردن دماي متوسط (و كمي پايين) و رطوبت بالا، شرايط ايدهآلي براي وي مهيا ميسازد. آنها قسمتي از اين لانه زيرزميني را براي خواب و محل ديگر را براي دفع ادرار و مدفوع در نظر ميگيرند. محل خواب آنها معمولا در دورترين و امنترين قسمت لانه قرار دارد و همستر در اين محل به خواب و استراحت ميپردازد. اين حيوان در شرايطي مانند كاهش طول روز و دما شروع به جمعآوري غذا در لانه خود كرده و آماده رفتن به خواب زمستاني ميشود، وي در موقع خواب به شكل يك توده گرد در ميآيد.
همسترها حيواناتي قلمروطلبي ميباشند. غدد سباسهاي كه در پهلوهاي حيوان وجود دارد براي تعيين قلمرو و همچنين در فعاليتهاي توليد مثلي، براي جذب همستر ماده بكار ميرود. جنس نر در مقايسه با جنس ماده خيلي راحتتر اهلي و رام ميشود. در بين جمعيت نرها، ندرتآ جنگ و دعوا رخ ميدهد ولي در بين مادهها و يا در جمعيت مخلوط نر و ماده، امكان درگيري و دعوا بسيار زياد است. از خصوصيات جالب و منحصر به فرد اين حيوان خانگي اين است كه در مواقع استرس به شدت عرق كرده و بدنبال آن صدايي شبيه گريه كردن از خود در ميآورد.